الناز دوستت دارم

 بچه که بودم فقط تا ده بلد بودم بشمارم فکر میکردم ده بیشترینه

تو امتداد سر نوشت 

کی بود که از تو می نوشت

 زندگیه من و تورو با غم و غم و غصه می سرشت

با این همه گنا و درد کی میره آخرش بهشت

ببین ببین که دست من هر جا رسید از تو نوشت

میون جاده ها هنوز رد مسافرا بجاست

تو شهر تو غریبه ام غریبه ای که بی صداست

نفس میخوام نفس می خوام

 تورو یه هم نفس میخوام

توشبه انتظار تو

برای دل قفس می خوام

اگه تو باشی پیش من

سوت دلای در به در

دو باره خورشید می کشم 

رو این شبای بی سحر

سحر میاد شب سر میشه

درایه بسته وا میشه

بهار میاد تو باغمون

برکه ی من دریا میشه

میون جاده ها هنوز رد مسافرا بجاست

تو شهر تو غریبه ام غریبه ای که بی صداست

منو ببر منو ببر

بریم یه جای بی خطر

یه جا که از تو بشنوم

بگی برام گریه بخر

بگو بگو به من بگو

که من نشستم پشت در

بگو که شعرم پر بشه از آدمای بی خبر

تورو یه هم نفس میخوام

توشبه انتظار

تو برای دل قفس می خوام

من عطر خوش بو ندارم در باغ رویا شب بو ندارم 
قایق زیاد است اما برای به تو رسیدن پارو ندارم
به تو رسیدن شاید طلسمست من هم چراغ جادو ندارم

مثلا منو با یه نفر ببینن چی می گن غیر از اینکه صدر هزار حرف پشت سرم میزنن

از خودش پرسیدم تو کیستی؟ گفت نگاهی بیش نیستم

به نام نامی تنها هنرمند که هست نام زیبایش خداوند

به زبانت هرگز رخصت مده که پیش از اندیشه ات به راه بیفتد

قلبت را به کسی بسپار که قلب همه ی هستی برایش میتپد

عاقل هر چیزی را نمی گوید

اما من اون قدر بد بخت خجالتی ام که از بس بنگاهش نکردم نمی تونم قیا فشو تو ذهن خستم مجسم کنم

مو قعه هایی که میخواستم ببینم ندیدم ندیدم

موقعه هایی که نمی خواستم ببینم دیدم الانم دیگه ترجیح میدم نبینم